ΣΚΑΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!
Που λες λοιπόν αγαπητό μου blog, σήμερα ξύπνησα (τρόπος του λέγειν) βλέποντας από το παραθυρο-μπαλκονόπορτα έναν ήλιο κάτσε καλά. "Ωπ εδώ είμαστε" μου λέω. Γράφω τα cd που είχα ξεχάσει-βαριόμουν-κοιμόμουν από χτες το βράδυ και την κάνω για το πανεπιστήμιο με τη μηχανή.
Όλα καλά, noc ένα διωράκι, βρίσκω και παρέα και πάω για καφέ. Από τις μπιιιιπ τις 2 αρχίζει να βρέχει σαν τρελό...
- Μπόρα είναι, θα περάσει.
- Μωρέ λες? ΟΚ, έχω λίγη δουλειά να κάνω σπίτι, αλλά θα προλάβω.
Τι το ήθελα και γω, πάμε μια βόλτα από το σπίτι του Χρήστου, του δείχνω το φως το αληθινό(AntiVir) και του βγάζω τον nortonα. Με αυτά και μ'αυτά έχει παει 5. Άντε να φύγουμε, άντε να φεύγαμε, πωπω ρε συ, τι βροχή είναι αυτή, το ποτάμι στον δρόμο το βλέπεις???
Κατά τις 5:30 αποφασίζω ότι αρκετά χάζεψα τον καιρό να βρέχει, πρέπει να φύγω...
Καταφέρνω φτάνω μέχρι το πανεπιστήμιο με δυο πόδια βουτηγμένα ως την γάμπα στα λασπόνερα. "Τι να βάζω αδιάβροχο τώρα, ότι ήταν να πάθουμε το πάθαμε...". Βάζω μπρος με την ψυχή στο στόμα, και τα πόδια μέσα στα μποτάκια να κάνουν 'πλατς-πλουτς' και ξεκινάω.
Το πρώτο ποτάμι το πετυχαίνω στην Νέα Εγνατία (συγγνώμη Κ. Καραμανλή). Βατότατο. Ε εντάξει μωρέ, δώσε λίγο γκάζι να μην κρυώσει απότομα η μηχανή.
Το δεύτερο στην Γ' Σεπτεμβρίου... Καφέ και χειμαρώδες. Με την πρώτη στο κιβώτιο, κρατημένο συμπλέκτη και το γκάζι κάπου στη μέση μη τυχόν και σβήσει, την κάτσαμε...
Κάπου στην παραλιακή (λίγο μετά που έστριψα και τελειώσαν τα στάσιμα νερά) κάνει τα χαρακτηριστικά συμπτώματα του "Τελειώνει η βενζίνη - Ρεζέρβα γρήγορα"... Σταματάω στην άκρη, γυρνάω ρεζέρβα και 4 μανιβελιές για να πάρει μπρος... "Σκατάαα" λέω από μέσα μου (ή και απ' έξω μου, δεν έχει μεγάλη διαφορά).
Τρίτο και χειρότερο ποτάμι Μαρτίου με Μαρία Κάλλας (μα καλά, είναι όνομα για δρόμο αυτό???). ΣΚΑΤΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!! Και κωλοκατάσταση (στο ψηλότερο σημείο του δρόμου το νερό ήταν στη μέση από την άσφαλτο και τα πόδια μου) και μύριζε (ναι αυτό που φαντάζεστε) και έναν λεβέντης δάσκαλος οδήγησης ήρθε και κόλλησε δίπλα μου πετώντας όσο περισσότερο νερό μπορούσε. Μη σου πω ότι το φχαριστιόταν κι' όλας.
Η ώρα είναι 6:30 και μόλις έφτασα στο σπίτι. Και έχει σταματήσει να βρέχει......
Υ.Γ. Και γιατί γίνεται αυτό????? Ξεκινάει η έκθεση βιβλίου...
